STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апусташальніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апусташа́льніца мн. апусташа́льніцы |
| Родны каго? чаго? |
апусташа́льніцы мн. апусташа́льніц |
| Давальны каму? чаму? |
апусташа́льніцы мн. апусташа́льніцам |
| Вінавальны каго? што? |
апусташа́льніцу мн. апусташа́льніц |
| Творны кім? чым? |
апусташа́льніцай, апусташа́льніцаю мн. апусташа́льніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
апусташа́льніцы мн. апусташа́льніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
apustašaĺnica — беларуская лацінка
Слова апусташальніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апусташальніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апусташэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апусташа́льна (12)
(13) сумяшча́льніца ‹
› апусташа́льнасць (15)
(12) пазыча́льніца ‹
› апусташа́льнік (13)
(15) забеспяча́льніца ‹
› апусташа́льны (12)
(14) спусташа́льніца ‹
› апусташа́льны (12)
(13) завярша́льніца ‹
› апусташа́цца (11)
(13) спакуша́льніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
