аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова завяршальніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
завярша́льніца мн. завярша́льніцы |
| Родны каго? чаго? |
завярша́льніцы мн. завярша́льніц |
| Давальны каму? чаму? |
завярша́льніцы мн. завярша́льніцам |
| Вінавальны каго? што? |
завярша́льніцу мн. завярша́льніц |
| Творны кім? чым? |
завярша́льніцай, завярша́льніцаю мн. завярша́льніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
завярша́льніцы мн. завярша́льніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
zaviaršaĺnica — беларуская лацінка
Слова завяршальніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завяршальніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завяршэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› завярце́ць (9)
(15) забеспяча́льніца ‹
› завярша́льна (11)
(14) апусташа́льніца ‹
› завярша́льнік (12)
(14) спусташа́льніца ‹
› завярша́льны (11)
(13) спакуша́льніца ‹
› завярша́цца (10)
(12) паруша́льніца ‹
› завярша́ць (9)
(17) правапаруша́льніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.