аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова піяніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піяні́на мн. піяні́на |
| Родны каго? чаго? |
піяні́на мн. піяні́на |
| Давальны каму? чаму? |
піяні́на мн. піяні́на |
| Вінавальны каго? што? |
піяні́на мн. піяні́на |
| Творны кім? чым? |
піяні́на мн. піяні́на |
| Месны у кім? у чым? |
піяні́на мн. піяні́на |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
pijanina — беларуская лацінка
Слова піяніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піяніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піянісіма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піяне́рыя (8)
(10) бульбя́ніна ‹
› піянефро́з (9)
(9) дравяні́на ‹
› піяні́зм (7)
(8) вазяні́на ‹
› піяні́нны (8)
(10) страляні́на ‹
› піяні́сіма (9)
(8) шаляні́на ‹
› піяні́сіма (9)
(8) зеляні́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.