STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плакіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плакіро́ўка мн. плакіро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
плакіро́ўкі мн. плакіро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
плакіро́ўцы мн. плакіро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
плакіро́ўку мн. плакіро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
плакіро́ўкай, плакіро́ўкаю мн. плакіро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
плакіро́ўцы мн. плакіро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
plakiroŭka — беларуская лацінка
Слова плакіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плакіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плакіроўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плакірава́ць (11)
(14) самаблакіро́ўка ‹
› плакірава́ць (11)
(14) аўтаблакіро́ўка ‹
› плакіро́вачны (12)
(13) разблакіро́ўка ‹
› плакіро́ўшчык (12)
(9) ракіро́ўка ‹
› плакіро́ўшчыца (13)
(10) кракіро́ўка ‹
› плаклі́ва (8)
(9) пікіро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
