STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ракіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ракіро́ўка мн. ракіро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ракіро́ўкі мн. ракіро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ракіро́ўцы мн. ракіро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ракіро́ўку мн. ракіро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
ракіро́ўкай, ракіро́ўкаю мн. ракіро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ракіро́ўцы мн. ракіро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
з літар беларус можна скласці лесаруб
цяпер жывіце з гэным фактам
rakiroŭka — беларуская лацінка
Слова ракіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ракіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ракіта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ракірава́ць (10)
(14) аўтаблакіро́ўка ‹
› ракіро́вачка (11)
(13) разблакіро́ўка ‹
› ракіро́вачны (11)
(10) плакіро́ўка ‹
› ракі́та (6)
(10) кракіро́ўка ‹
› ракі́тавы (8)
(9) пікіро́ўка ‹
› ракі́тнік (8)
(11) фланкіро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).