STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ракіта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ракі́та мн. ракі́ты |
| Родны каго? чаго? |
ракі́ты мн. ракі́т |
| Давальны каму? чаму? |
ракі́це мн. ракі́там |
| Вінавальны каго? што? |
ракі́ту мн. ракі́ты |
| Творны кім? чым? |
ракі́тай, ракі́таю мн. ракі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ракі́це мн. ракі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
У дзяцінстве бацькі казалі, што я нічога не даб'юся без вышэйшай адукацыі, але я вырас і даказаў ім, што нічога не дабіўся і з вышэйшай адукацыяй.
rakita — беларуская лацінка
Слова ракіта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ракіта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ракітнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ракіро́вачка (11)
(8) сярдзі́та ‹
› ракіро́вачны (11)
(4) Кі́та ‹
› ракіро́ўка (9)
(8) валакі́та ‹
› ракі́тавы (8)
(6) Мікі́та ‹
› ракі́тнік (8)
(6) каліта́ ‹
› ракі́тніцкі (10)
(6) Лалі́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
