аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Мікіта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Мікі́та мн. Мікі́ты |
| Родны каго? чаго? |
Мікі́ты мн. Мікі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
Мікі́ту мн. Мікі́там |
| Вінавальны каго? што? |
Мікі́ту мн. Мікі́таў |
| Творны кім? чым? |
Мікі́там мн. Мікі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
Мікі́це мн. Мікі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
Mikita — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Мікіта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Мікола + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мікела́нджэлаўскі (16)
(4) Кі́та ‹
› мі́келеўшчынскі (14)
(8) валакі́та ‹
› міке́нскі (8)
(6) ракі́та ‹
› мікі́ціць (8)
(6) каліта́ ‹
› міклу́ха-макла́еўскі (18)
(6) Лалі́та ‹
› мі́кнуць (7)
(5) пліта́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.