аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апушчанік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апушча́нік мн. апушча́нікі |
| Родны каго? чаго? |
апушча́ніка мн. апушча́нікаў |
| Давальны каму? чаму? |
апушча́ніку мн. апушча́нікам |
| Вінавальны каго? што? |
апушча́ніка мн. апушча́нікаў |
| Творны кім? чым? |
апушча́нікам мн. апушча́нікамі |
| Месны у кім? у чым? |
апушча́ніку мн. апушча́ніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Там рай, дзе родны край.
apuščanik — беларуская лацінка
Слова апушчанік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апушчанік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апушчэльнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апу́швацца (9)
(12) першаму́чанік ‹
› апу́шваць (8)
(8) кру́чанік ‹
› апу́шка (6)
(8) дашча́нік ‹
› апу́шчаны (8)
(10) адпу́шчанік ‹
› апу́шчаны (8)
(16) вольнаадпу́шчанік ‹
› апушчо́ны (8)
(8) пяшчанік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.