аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плёскат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плё́скат мн. плё́скаты |
| Родны каго? чаго? |
плё́скату мн. плё́скатаў |
| Давальны каму? чаму? |
плё́скату мн. плё́скатам |
| Вінавальны каго? што? |
плё́скат мн. плё́скаты |
| Творны кім? чым? |
плё́скатам мн. плё́скатамі |
| Месны у кім? у чым? |
плё́скаце мн. плё́скатах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
адна хеўра; з адной хеўры
пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!
plioskat — беларуская лацінка
Слова плёскат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плёскат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плёскаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плё́сік (6)
(6) Маска́т ‹
› плё́ск (5)
(6) раска́т ‹
› плё́сканне (9)
(6) лё́скат ‹
› плё́скаўка (9)
(6) ві́скат ‹
› плё́скацца (9)
(6) пі́скат ‹
› плё́скаць (8)
(9) канфіска́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.