аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пліс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плі́с мн. плі́сы |
| Родны каго? чаго? |
плі́су мн. плі́саў |
| Давальны каму? чаму? |
плі́су мн. плі́сам |
| Вінавальны каго? што? |
плі́с мн. плі́сы |
| Творны кім? чым? |
плі́сам мн. плі́самі |
| Месны у кім? у чым? |
плі́се мн. плі́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
plis — беларуская лацінка
Слова пліс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пліс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плісачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плінто́ўка (9)
(10) макрапо́ліс ‹
› плі́нтус (7)
(8) прапо́ліс ‹
› плі́нтусны (9)
(10) метрапо́ліс ‹
› Плі́са (5)
(4) Улі́с ‹
› плісава́ны (9)
(6) эпулі́с ‹
› плісаваны (9)
(6) Тыфлі́с ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.
Вось гэта сапраўды Супер 8.