STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюгаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюга́ўка мн. плюга́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
плюга́ўкі мн. плюга́вак |
| Давальны каму? чаму? |
плюга́ўцы мн. плюга́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
плюга́ўку мн. плюга́вак |
| Творны кім? чым? |
плюга́ўкай, плюга́ўкаю мн. плюга́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
плюга́ўцы мн. плюга́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
pliuhaŭka — беларуская лацінка
Слова плюгаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюгаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюгаўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюга́віць (9)
(7) пу́гаўка ‹
› плюга́вы (7)
(8) джы́гаўка ‹
› плюга́сты (8)
(8) дзы́гаўка ‹
› плюга́ўнік (9)
(5) да́ўка ‹
› плюга́ўства (10)
(5) да́ўка ‹
› плюга́ўчык (9)
(7) га́даўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)