STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзыгаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзы́гаўка мн. дзы́гаўкі |
| Родны каго? чаго? |
дзы́гаўкі мн. дзы́гавак |
| Давальны каму? чаму? |
дзы́гаўцы мн. дзы́гаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзы́гаўку мн. дзы́гаўкі |
| Творны кім? чым? |
дзы́гаўкай, дзы́гаўкаю мн. дзы́гаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзы́гаўцы мн. дзы́гаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
dzyhaŭka — беларуская лацінка
Слова дзыгаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзыгаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзылінканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзы́баць (7)
(8) кні́гаўка ‹
› дзы́ганне (8)
(7) пу́гаўка ‹
› дзыга́ты (7)
(8) джы́гаўка ‹
› дзы́гаць (7)
(8) плюга́ўка ‹
› дзы́гнуць (8)
(5) да́ўка ‹
› дзылі́н-дзылі́н (13)
(5) да́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
