мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кнігатрыма́льнік — назоўнік кнігаўста́вачны — прыметнік
канцэпт

кнігаўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кнігаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кні́гаўка

мн.  кні́гаўкі
Родны
каго? чаго?		 кні́гаўкі

мн.  кні́гавак
Давальны
каму? чаму?		 кні́гаўцы

мн.  кні́гаўкам
Вінавальны
каго? што?		 кні́гаўку

мн.  кні́гавак
Творны
кім? чым?		 кні́гаўкай, кні́гаўкаю

мн.  кні́гаўкамі
Месны
у кім? у чым?		 кні́гаўцы

мн.  кні́гаўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

Не бойся рабіць памылкі. Калі б не памылка твайго бацькі, цябе б наогул не было.


knihaŭka — беларуская лацінка

Слова кнігаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кнігаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кнідаспарыдыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кнігасхо́вішчны (14)

(9) бра́згаўка ‹

› кнігасхо́ў (9)

(7) кі́гаўка ‹

› кнігатрыма́льнік (15)

(7) мі́гаўка ‹

› кнігаўста́вачны (14)

(7) пу́гаўка ‹

› кні́гаўчын (9)

(8) джы́гаўка ‹

› кнідаспары́дыя (13)

(8) дзы́гаўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

свет