аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кнігаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кні́гаўка мн. кні́гаўкі |
| Родны каго? чаго? |
кні́гаўкі мн. кні́гавак |
| Давальны каму? чаму? |
кні́гаўцы мн. кні́гаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
кні́гаўку мн. кні́гавак |
| Творны кім? чым? |
кні́гаўкай, кні́гаўкаю мн. кні́гаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кні́гаўцы мн. кні́гаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
knihaŭka — беларуская лацінка
Слова кнігаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кнігаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кнідаспарыдыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кнігасхо́вішчны (14)
(9) бра́згаўка ‹
› кнігасхо́ў (9)
(7) кі́гаўка ‹
› кнігатрыма́льнік (15)
(7) мі́гаўка ‹
› кнігаўста́вачны (14)
(7) пу́гаўка ‹
› кні́гаўчын (9)
(8) джы́гаўка ‹
› кнідаспары́дыя (13)
(8) дзы́гаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.