аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кігаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кі́гаўка мн. кі́гаўкі |
| Родны каго? чаго? |
кі́гаўкі мн. кі́гавак |
| Давальны каму? чаму? |
кі́гаўцы мн. кі́гаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
кі́гаўку мн. кі́гавак |
| Творны кім? чым? |
кі́гаўкай, кі́гаўкаю мн. кі́гаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кі́гаўцы мн. кі́гаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
kihaŭka — беларуская лацінка
Слова кігаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кігаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кігіканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Кіга́лі (6)
(6) жва́ўка ‹
› кіга́льскі (9)
(8) крыва́ўка ‹
› кігата́нне (9)
(9) бра́згаўка ‹
› кі́гаць (6)
(7) мі́гаўка ‹
› кігі́ (4)
(8) кні́гаўка ‹
› кігі́канне (9)
(7) пу́гаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.