аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кігатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кігата́нне мн. кігата́нні |
| Родны каго? чаго? |
кігата́ння мн. кігата́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
кігата́нню мн. кігата́нням |
| Вінавальны каго? што? |
кігата́нне мн. кігата́нні |
| Творны кім? чым? |
кігата́ннем мн. кігата́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кігата́нні мн. кігата́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе й на крапіву мароз.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
kihatannie — беларуская лацінка
Слова кігатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кігатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кігаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ківу́ль (6)
(11) слізгата́нне ‹
› Кіга́лі (6)
(11) друзгата́нне ‹
› кіга́льскі (9)
(9) гігата́нне ‹
› кі́гаўка (7)
(10) скігата́нне ‹
› кі́гаць (6)
(9) мігата́нне ‹
› кігі́ (4)
(10) галгата́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.