мігатанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мігатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мігата́нне мн. мігата́нні
Родны каго? чаго?	мігата́ння мн. мігата́нняў
Давальны каму? чаму?	мігата́нню мн. мігата́нням
Вінавальны каго? што?	мігата́нне мн. мігата́нні
Творны кім? чым?	мігата́ннем мн. мігата́ннямі
Месны у кім? у чым?	мігата́нні мн. мігата́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.

mihatannie — беларуская лацінка

Слова мігатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: