аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова міганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міга́нне мн. міга́нні |
| Родны каго? чаго? |
міга́ння мн. міга́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
міга́нню мн. міга́нням |
| Вінавальны каго? што? |
міга́нне мн. міга́нні |
| Творны кім? чым? |
міга́ннем мн. міга́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
міга́нні мн. міга́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
mihannie — беларуская лацінка
Слова міганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік міганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мігатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› міга́лка (7)
(8) ля́зганне ‹
› міга́льны (8)
(8) скі́ганне ‹
› мі́гам (5)
(8) плі́ганне ‹
› мігану́ць (8)
(7) сіга́нне ‹
› мігата́нне (9)
(11) спасціга́нне ‹
› мігата́ць (8)
(10) высціга́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.