мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жваўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жва́ўка мн. жва́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
жва́ўкі мн. жва́вак |
| Давальны каму? чаму? |
жва́ўцы мн. жва́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
жва́ўку мн. жва́вак |
| Творны кім? чым? |
жва́ўкай, жва́ўкаю мн. жва́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жва́ўцы мн. жва́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
žvaŭka — беларуская лацінка
Слова жваўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жваўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жвачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жва́канне (8)
(7) зы́баўка ‹
› жва́каць (7)
(8) прыба́ўка ‹
› жва́нне (6)
(9) стрыбаўка ‹
› жва́ць (5)
(8) крыва́ўка ‹
› жва́чка (6)
(9) бра́згаўка ‹
› жва́чны (6)
(7) кі́гаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
І сапраўды.