STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыбаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыба́ўка мн. прыба́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прыба́ўкі мн. прыба́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прыба́ўцы мн. прыба́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыба́ўку мн. прыба́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прыба́ўкай, прыба́ўкаю мн. прыба́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыба́ўцы мн. прыба́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.
prybaŭka — беларуская лацінка
Слова прыбаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыбаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыбаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пры́барскі (9)
(6) уба́ўка ‹
› прыбары́ст (9)
(8) уру́баўка ‹
› прыбары́стка (11)
(7) зы́баўка ‹
› прыбаўле́нне (11)
(9) стрыбаўка ‹
› прыба́ўлены (10)
(6) жва́ўка ‹
› прыба́ўлены (10)
(8) крыва́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
