незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
стру́шчыць — дзеяслоў стрыбля — назоўнік
канцэпт

стрыбаўка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова стрыбаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 стрыбаўка

мн.  стрыбаўкі
Родны
каго? чаго?		 стрыбаўкі

мн.  стрыбавак
Давальны
каму? чаму?		 стрыбаўцы

мн.  стрыбаўкам
Вінавальны
каго? што?		 стрыбаўку

мн.  стрыбавак
Творны
кім? чым?		 стрыбаўкай, стрыбаўкаю

мн.  стрыбаўкамі
Месны
у кім? у чым?		 стрыбаўцы

мн.  стрыбаўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.


Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.


strybaŭka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік стрыбаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове стрыбля + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› стру́шчаны (9)

(8) уру́баўка ‹

› струшчыцца (10)

(7) зы́баўка ‹

› стру́шчыць (9)

(8) прыба́ўка ‹

› стрыбля (7)

(6) жва́ўка ‹

› Стрыбо́г (7)

(8) крыва́ўка ‹

› стрыва́нне (9)

(9) бра́згаўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Драць бульбу, так?