мігаўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мігаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мі́гаўка мн. мі́гаўкі
Родны каго? чаго?	мі́гаўкі мн. мі́гавак
Давальны каму? чаму?	мі́гаўцы мн. мі́гаўкам
Вінавальны каго? што?	мі́гаўку мн. мі́гаўкі
Творны кім? чым?	мі́гаўкай, мі́гаўкаю мн. мі́гаўкамі
Месны у кім? у чым?	мі́гаўцы мн. мі́гаўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе няма ахвоты, там няма работы.

Няхай будзе з табой Ахвота!

— Вып'ем для храбрасці?
— Выпі! Я храбрая прыйшла...

mihaŭka — беларуская лацінка

Слова мігаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік мігаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мігаценне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› мігатлі́васць (12)

(8) крыва́ўка ‹

› мігатлі́вы (9)

(9) бра́згаўка ‹

› мігатну́ць (9)

(7) кі́гаўка ‹

мі́гаўка (7)

› мігацельны (10)

(8) кні́гаўка ‹

› мігаце́нне (9)

(7) пу́гаўка ‹

› мігаце́цца (9)

(8) джы́гаўка ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.