аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мігаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мі́гаўка мн. мі́гаўкі |
| Родны каго? чаго? |
мі́гаўкі мн. мі́гавак |
| Давальны каму? чаму? |
мі́гаўцы мн. мі́гаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
мі́гаўку мн. мі́гаўкі |
| Творны кім? чым? |
мі́гаўкай, мі́гаўкаю мн. мі́гаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мі́гаўцы мн. мі́гаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
Вельмі складана знайсці працу мары, калі твая мара — не працаваць.
mihaŭka — беларуская лацінка
Слова мігаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мігаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мігаценне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мігатлі́васць (12)
(8) крыва́ўка ‹
› мігатлі́вы (9)
(9) бра́згаўка ‹
› мігатну́ць (9)
(7) кі́гаўка ‹
› мігацельны (10)
(8) кні́гаўка ‹
› мігаце́нне (9)
(7) пу́гаўка ‹
› мігаце́цца (9)
(8) джы́гаўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.