STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюсаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюсава́нне мн. плюсава́нні |
| Родны каго? чаго? |
плюсава́ння мн. плюсава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
плюсава́нню мн. плюсава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
плюсава́нне мн. плюсава́нні |
| Творны кім? чым? |
плюсава́ннем мн. плюсава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
плюсава́нні мн. плюсава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Дзе нарадзіўся, там і спіўся.
п е р а к р у т к іpliusavannie — беларуская лацінка
Слова плюсаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюсаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюск + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́с (4)
(20) вібрагідрапрэсава́нне ‹
› плю́с (4)
(15) гіперпрэсава́нне ‹
› плюсава́льны (11)
(13) прадзюсава́нне ‹
› плюсава́ны (9)
(10) флюсава́нне ‹
› плюсава́ны (9)
(11) сабатава́нне ‹
› плюсава́цца (10)
(11) дэбатава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
