Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 плячо, -а; мн. плечы, Родны склон мн. плячэй і плеч, Давальны склон плячам, Творны склон плячамі і плячыма, Месны склон (аб) плячах; ніякі род
  1. Частка тулава ад шыі да рукі. Міколку, аднак, было не да смеху, бо ныла балюча плячо. ← Міхась Лынькоў. Рука Віктара ляжала на маім плячы. ← Алесь Савіцкі.
  2. Верхняя частка рукі да локцевага сустава. Пералом пляча.
  3. толькі мн. (плечы, плячэй і плеч). Тыльны бок тулава ад шыі да пояса; спіна. Немцы, спяшаючыся выскачыць з гэтай смяротнай стыхіі, усё часцей штурхалі людзей у плечы. ← Георгій Шчарбатаў.
  4. спецыяльны тэрмін Частка рычага ад пункта апоры да пункта прыкладання сілы, якая дзейнічае на рычаг.
  5. спецыяльны тэрмін Частка прадмета або ўчастак чаго-н., размешчаны пад вуглом да яго асноўнай часткі. Плячо бастыёна.
  •••
  Браць ногі на плечы гл. браць.
  Вынесці на сваіх плячах гл. вынесці.
  Гара з плячэй звалілася гл. гара.
  За плячамі — у мінулым (быць, стаяць, мець).
  За плячамі не насіць гл. насіць.
  Зваліцца з плячэй гл. зваліцца.
  Зваліць з плячэй гл. зваліць.
  З плеч далоў гл. далоў.
  З чужых плячэй — які не падыходзіць па размеру, які раней насіў хто-н. (пра адзежу).
  Касы сажань у плячах гл. сажань.
  Мець галаву (на плячах, на карку) гл. мець.
  Націснуць плячамі гл. націснуць.
  Плячо ў плячо — а) блізка, побач з кім-н.; б) у цесным адзінстве, разам.
  Расправіць плечы гл. расправіць.
  Ускласці (узваліць) на плечы гл. ускласці.