полачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова полачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	по́лачка мн. по́лачкі
Родны каго? чаго?	по́лачкі мн. по́лачак
Давальны каму? чаму?	по́лачцы мн. по́лачкам
Вінавальны каго? што?	по́лачку мн. по́лачкі
Творны кім? чым?	по́лачкай, по́лачкаю мн. по́лачкамі
Месны у кім? у чым?	по́лачцы мн. по́лачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе й на крапіву мароз.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

polačka — беларуская лацінка

Слова полачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: