аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова полачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́лачка мн. по́лачкі |
| Родны каго? чаго? |
по́лачкі мн. по́лачак |
| Давальны каму? чаму? |
по́лачцы мн. по́лачкам |
| Вінавальны каго? што? |
по́лачку мн. по́лачкі |
| Творны кім? чым? |
по́лачкай, по́лачкаю мн. по́лачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
по́лачцы мн. по́лачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
У дзяцінстве мяне папярэджвалі, што мужчыны могуць падыходзіць, прапаноўваць сэкс, цукеркі, грошы. Я вырасла — і дзе яны?
polačka — беларуская лацінка
Слова полачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік полачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пола-шорт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́лацка-мі́нскі (14)
(9) сако́лачка ‹
› по́лацка-ту́раўскі (16)
(10) прыко́лачка ‹
› по́лацкі (7)
(9) ярмо́лачка ‹
› по́лачны (7)
(9) качо́лачка ‹
› по́лба (5)
(9) кашо́лачка ‹
› по́лбенны (8)
(8) го́рлачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.