STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова аракача
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
арака́ча мн. — |
| Родны каго? чаго? |
арака́ча мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
арака́ча мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
арака́ча мн. — |
| Творны кім? чым? |
арака́ча мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
арака́ча мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
arakača — беларуская лацінка
Слова аракача (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аракача — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аракул + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› арагра́фія (9)
(6) вы́дача ‹
› ара́к (4)
(8) нявы́дача ‹
› ара́кавы (7)
(7) прыда́ча ‹
› ара́ксінскі (10)
(9) наўцекача́ ‹
› ара́кскі (7)
(4) ма́ча ‹
› ара́кул (6)
(4) мача́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
