аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыдача
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыда́ча мн. — |
| Родны каго? чаго? |
прыда́чы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
прыда́чы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
прыда́чу мн. — |
| Творны кім? чым? |
прыда́чай, прыда́чаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
прыда́чы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку
Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
prydača — беларуская лацінка
Слова прыдача (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыдача — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыдачлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыда́ўліваць (12)
(7) няўда́ча ‹
› прыда́цца (8)
(6) вы́дача ‹
› прыда́ць (7)
(8) нявы́дача ‹
› прыда́чліва (10)
(7) арака́ча ‹
› прыда́члівасць (13)
(7) арака́ча ‹
› прыда́члівы (10)
(9) наўцекача́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.