Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыдача, -ы, жаночы род
  Тое, што дададзена, прыдадзена, прыбаўлена да чаго-н., звыш чаго-н. На балоце там, дзесяцін гэтак чатырыста, а ён [пан] аддае вам іх за дзвесце і без усякай прыдачы, проста ў адмену. ← Платон Галавач. — Прыдачу давай — не памяняю. Са сваёй стрэльбай я ўжо, хлопча, не аднаго звера ўклаў. ← Мікола Ткачоў.
  •••
  У прыдачу — звыш чаго-н., у дадатак да чаго-н. Коля захапіў з сабою пару самых большых гарачых грачанікаў з кавалкам сала ў прыдачу. ← Алесь Якімовіч.

❌

прыдача

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прыдача
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыда́ча мн. —
Родны каго? чаго?	прыда́чы мн. —
Давальны каму? чаму?	прыда́чы мн. —
Вінавальны каго? што?	прыда́чу мн. —
Творны кім? чым?	прыда́чай, прыда́чаю мн. —
Месны у кім? у чым?	прыда́чы мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.

Слова прыдача (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыдача — у родным, давальным, творным і месным склоне

прыдача

Навігатар

Мемчыкі