аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова понча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́нча мн. по́нча |
| Родны каго? чаго? |
по́нча мн. по́нча |
| Давальны каму? чаму? |
по́нча мн. по́нча |
| Вінавальны каго? што? |
по́нча мн. по́нча |
| Творны кім? чым? |
по́нча мн. по́нча |
| Месны у кім? у чым? |
по́нча мн. по́нча |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
ponča — беларуская лацінка
Слова понча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік понча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пончык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́нг (4)
(12) аздараўле́нча ‹
› по́ні (4)
(11) настаўле́нча ‹
› по́нізу (6)
(5) ко́нча ‹
› по́нчык (6)
(13) праваабаро́нча ‹
› по́нчыкавы (9)
(7) парэ́нча ‹
› по́нюх (5)
(10) прымірэ́нча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.