незаменная штука, закіньце ў закладкі:
праверка правапісу| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
по́нчыкавая
м. по́нчыкавы н. по́нчыкавае мн. по́нчыкавыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
по́нчыкавай, по́нчыкавае
м. по́нчыкавага н. по́нчыкавага мн. по́нчыкавых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
по́нчыкавай
м. по́нчыкаваму н. по́нчыкаваму мн. по́нчыкавым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
по́нчыкавую
м. по́нчыкавы н. по́нчыкавае мн. по́нчыкавыя |
| Творны кім? чым? |
ж.
по́нчыкавай, по́нчыкаваю
м. по́нчыкавым н. по́нчыкавым мн. по́нчыкавымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
по́нчыкавай
м. по́нчыкавым н. по́нчыкавым мн. по́нчыкавых |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
pončykavy — беларуская лацінка
Слова пончыкавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове попелавугальны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́нізу (6)
(11) пака́зчыкавы ‹
› по́нча (5)
(12) тушка́нчыкавы ‹
› по́нчык (6)
(9) ве́нчыкавы ‹
› по́нюх (5)
(9) ко́пчыкавы ‹
› по́п (3)
(9) во́рчыкавы ‹
› поп-а́рт (7)
(9) да́тчыкавы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.