аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
по́сніца — назоўнік по́сніцкі — прыметнік
канцэпт

посніца

гэта
— нішчымніца

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова посніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 по́сніца

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 по́сніцы

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 по́сніцы

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 по́сніцу

мн.  —
Творны
кім? чым?		 по́сніцай, по́сніцаю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 по́сніцы

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць


— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.


posnica — беларуская лацінка

Слова посніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік посніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове посніцтва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› по́сненькі (9)

(7) но́сніца ‹

› по́снік (6)

(12) смалано́сніца ‹

› по́снікаваць (11)

(8) уно́сніца ‹

› по́сніцкі (8)

(12) зайздро́сніца ‹

› по́сніцтва (9)

(14) незайздро́сніца ‹

› по́снічаць (9)

(8) хро́сніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

бульбу прывёз