STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова постпазіцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
постпазі́цыя мн. постпазі́цыі |
| Родны каго? чаго? |
постпазі́цыі мн. постпазі́цый |
| Давальны каму? чаму? |
постпазі́цыі мн. постпазі́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
постпазі́цыю мн. постпазі́цыі |
| Творны кім? чым? |
постпазі́цыяй, постпазі́цыяю мн. постпазі́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
постпазі́цыі мн. постпазі́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
postpazicyja — беларуская лацінка
Слова постпазіцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік постпазіцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове постпакет + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› постпазіты́ўнасць (16)
(12) рээкспазі́цыя ‹
› постпазіты́ўны (13)
(12) транспазі́цыя ‹
› постпазіцы́йны (13)
(10) дыспазі́цыя ‹
› постпаке́т (9)
(12) прэсупазі́цыя ‹
› постперабудо́ва (14)
(9) рэпазі́цыя ‹
› постперабудо́вачны (17)
(10) прэпазі́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск