аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыспазіцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыспазі́цыя мн. дыспазі́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дыспазі́цыі мн. дыспазі́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дыспазі́цыі мн. дыспазі́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыспазі́цыю мн. дыспазі́цыі |
| Творны кім? чым? |
дыспазі́цыяй, дыспазі́цыяю мн. дыспазі́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыспазі́цыі мн. дыспазі́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
dyspazicyja — беларуская лацінка
Слова дыспазіцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыспазіцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыспанент + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыспазіты́ўнасць (15)
(14) фотаэкспазі́цыя ‹
› дыспазіты́ўны (12)
(12) рээкспазі́цыя ‹
› дыспазіцы́йны (12)
(12) транспазі́цыя ‹
› дыспане́нт (9)
(11) постпазі́цыя ‹
› дыспане́нцкі (11)
(12) прэсупазі́цыя ‹
› дыспані́раваць (13)
(9) рэпазі́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.