STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

аранжыроўка, -і, ДМ -ўцы, жаночы род
  спецыяльны тэрмін
  1. Апрацоўка якой-н. мелодыі для выканання на інструменце або для голасу з суправаджэннем музычнага інструмента.
  2. Перапрацоўка, прыстасаванне музычнага твора для выканання яго на іншым інструменце або іншым голасам, які прадугледжаны арыгіналам; таксама аблегчанае пералажэнне твора для выканання на тым жа інструменце. Аранжыроўка аркестравага твора для фартэпіяна.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

аранжыроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аранжыроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аранжыро́ўка мн. аранжыро́ўкі
Родны каго? чаго?	аранжыро́ўкі мн. аранжыро́вак
Давальны каму? чаму?	аранжыро́ўцы мн. аранжыро́ўкам
Вінавальны каго? што?	аранжыро́ўку мн. аранжыро́ўкі
Творны кім? чым?	аранжыро́ўкай, аранжыро́ўкаю мн. аранжыро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	аранжыро́ўцы мн. аранжыро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні хадун ні сядун — пра няўдалага, нерухавага чалавека
(ни рыба ни мясо)

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

aranžyroŭka — беларуская лацінка

Слова аранжыроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: