санжыроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова санжыроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	санжыро́ўка мн. санжыро́ўкі
Родны каго? чаго?	санжыро́ўкі мн. санжыро́вак
Давальны каму? чаму?	санжыро́ўцы мн. санжыро́ўкам
Вінавальны каго? што?	санжыро́ўку мн. санжыро́ўкі
Творны кім? чым?	санжыро́ўкай, санжыро́ўкаю мн. санжыро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	санжыро́ўцы мн. санжыро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.

прыказка пра складанасці на жыццёвым шляху

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

sanžyroŭka — беларуская лацінка

Слова санжыроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: