STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пошасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
по́шасць мн. по́шасці |
| Родны каго? чаго? |
по́шасці мн. по́шасцей, по́шасцяў |
| Давальны каму? чаму? |
по́шасці мн. по́шасцям |
| Вінавальны каго? што? |
по́шасць мн. по́шасці |
| Творны кім? чым? |
по́шасцю мн. по́шасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
по́шасці мн. по́шасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
pošasć — беларуская лацінка
Слова пошасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пошасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пошвырак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› по́шар (5)
(13) секс-ме́ншасць ‹
› по́шасны (7)
(11) нацме́ншасць ‹
› по́шаст (6)
(7) і́ншасць ‹
› по́швырак (8)
(8) пе́ршасць ‹
› по́швыркам (9)
(9) бо́льшасць ‹
› по́шла (5)
(5) ве́сць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
