прабоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прабоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прабо́ўка мн. прабо́ўкі
Родны каго? чаго?	прабо́ўкі мн. прабо́вак, прабо́ўкаў
Давальны каму? чаму?	прабо́ўцы мн. прабо́ўкам
Вінавальны каго? што?	прабо́ўку мн. прабо́ўкі
Творны кім? чым?	прабо́ўкай, прабо́ўкаю мн. прабо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	прабо́ўцы мн. прабо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Са шчасцем добра і ў грыбы пайсці.

дзе шчасце, там і поспех

1. Штучны інтэлект вучыцца на тэкстах у інтэрнэце. Чым больш ты пішаш па-беларуску, тым хутчэй страціш працу.
2. Ты не страціш працу, калі не працуеш.

praboŭka — беларуская лацінка

Слова прабоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: