STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прабоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прабо́ўка мн. прабо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прабо́ўкі мн. прабо́вак, прабо́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
прабо́ўцы мн. прабо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прабо́ўку мн. прабо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прабо́ўкай, прабо́ўкаю мн. прабо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прабо́ўцы мн. прабо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
praboŭka — беларуская лацінка
Слова прабоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прабоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прабуда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прабо́р (6)
(10) непасці́ўка ‹
› прабо́рка (8)
(10) непачці́ўка ‹
› прабо́рчык (9)
(9) жарабо́ўка ‹
› прабо́ўтаны (10)
(9) службо́ўка ‹
› прабо́ўтаны (10)
(9) службо́ўка ‹
› прабо́ўтацца (11)
(8) бамбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
