аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова службоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
службо́ўка мн. службо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
службо́ўкі мн. службо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
службо́ўцы мн. службо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
службо́ўку мн. службо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
службо́ўкай, службо́ўкаю мн. службо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
службо́ўцы мн. службо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
Раней мне здавалася, што ў мяне шмат сяброў. А потым я перастаў тэлефанаваць першым…
služboŭka — беларуская лацінка
Слова службоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік службоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове службоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› службо́васць (11)
(10) непачці́ўка ‹
› службо́вец (9)
(9) жарабо́ўка ‹
› службо́вы (8)
(8) прабо́ўка ‹
› службо́ўнік (10)
(8) бамбо́ўка ‹
› службо́ўскі (10)
(9) пламбо́ўка ‹
› слу́жка (6)
(10) апламбо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Барысаў