службовасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова службовасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	службо́васць мн. службо́васці
Родны каго? чаго?	службо́васці мн. службо́васцяў, службо́васцей
Давальны каму? чаму?	службо́васці мн. службо́васцям
Вінавальны каго? што?	службо́васць мн. службо́васці
Творны кім? чым?	службо́васцю мн. службо́васцямі
Месны у кім? у чым?	службо́васці мн. службо́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

službovasć — беларуская лацінка

Слова службовасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: