праглядальнік

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова праглядальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	праглядальнік мн. праглядальнікі
Родны каго? чаго?	праглядальніка мн. праглядальнікаў
Давальны каму? чаму?	праглядальніку мн. праглядальнікам
Вінавальны каго? што?	праглядальнік мн. праглядальнікі
Творны кім? чым?	праглядальнікам мн. праглядальнікамі
Месны у кім? у чым?	праглядальніку мн. праглядальніках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.

Беларуская Энцыклапедыя:
«каталіцкая царква хацела мірным шляхам ахрысціць АПОШНІ ЯЗЫЧНІЦКІ НАРОД У ЕЎРОПЕ».

Добры дзень, язычнікі.

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік праглядальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).