аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова суглядальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сугляда́льнік мн. сугляда́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
сугляда́льніка мн. сугляда́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сугляда́льніку мн. сугляда́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сугляда́льніка мн. сугляда́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
сугляда́льнікам мн. сугляда́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сугляда́льніку мн. сугляда́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
suhliadaĺnik — беларуская лацінка
Слова суглядальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суглядальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сугляданне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суглі́ністы (10)
(12) нагляда́льнік ‹
› суглі́нкавы (10)
(13) спагляда́льнік ‹
› сугло́б (6)
(13) праглядальнік ‹
› сугляда́нне (10)
(11) засяда́льнік ‹
› сугляда́ць (9)
(7) жа́льнік ‹
› сугляда́чка (10)
(12) зневажа́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).