арбуцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова арбуцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	арбуці́н мн. арбуці́ны
Родны каго? чаго?	арбуці́ну мн. арбуці́наў
Давальны каму? чаму?	арбуці́ну мн. арбуці́нам
Вінавальны каго? што?	арбуці́н мн. арбуці́ны
Творны кім? чым?	арбуці́нам мн. арбуці́намі
Месны у кім? у чым?	арбуці́не мн. арбуці́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.

100 мільярдаў галактык, у сярэднім у кожнай галактыцы 100 мільярдаў зорак, вакол кожнай зоркі 6 планет. Уяві, як табе пашанцавала нарадзіцца на планеце, на якой ёсць усё, што ты не любіш.

І ўсё, што ты любіш.

arbucin — беларуская лацінка

Слова арбуцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: