вісмуцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вісмуцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вісмуці́н мн. вісмуці́ны
Родны каго? чаго?	вісмуці́ну мн. вісмуці́наў
Давальны каму? чаму?	вісмуці́ну мн. вісмуці́нам
Вінавальны каго? што?	вісмуці́н мн. вісмуці́ны
Творны кім? чым?	вісмуці́нам мн. вісмуці́намі
Месны у кім? у чым?	вісмуці́не мн. вісмуці́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пры́шлае — прышласць, будучыня

Спадзявацца на прышлае.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

vismucin — беларуская лацінка

Слова вісмуцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: