STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аскаруцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аскаруці́н мн. аскаруці́ны |
| Родны каго? чаго? |
аскаруці́ну мн. аскаруці́наў |
| Давальны каму? чаму? |
аскаруці́ну мн. аскаруці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
аскаруці́н мн. аскаруці́ны |
| Творны кім? чым? |
аскаруці́нам мн. аскаруці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
аскаруці́не мн. аскаруці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На галодны зуб усё смачна.
Пакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.
askarucin — беларуская лацінка
Слова аскаруцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аскаруцін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аскарыда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аска́рдзіць (10)
(8) вісмуці́н ‹
› аскаро́міцца (11)
(8) Распу́цін ‹
› аскаро́міць (10)
(5) руці́н ‹
› аскары́да (8)
(6) Бахцін ‹
› аскарыдо́з (9)
(7) сва́ццін ‹
› аскарыдыё́з (10)
(6) прыці́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
