аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вісмутыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вісмуты́т мн. вісмуты́ты |
| Родны каго? чаго? |
вісмуты́ту мн. вісмуты́таў |
| Давальны каму? чаму? |
вісмуты́ту мн. вісмуты́там |
| Вінавальны каго? што? |
вісмуты́т мн. вісмуты́ты |
| Творны кім? чым? |
вісмуты́там мн. вісмуты́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
вісмуты́це мн. вісмуты́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
vismutyt — беларуская лацінка
Слова вісмутыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вісмутыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вісмуціл + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вісмутат (8)
(9) перыясты́т ‹
› вісмутзмяшча́льны (16)
(8) пермуты́т ‹
› вісмуты́д (8)
(8) бісмуты́т ‹
› вісмуціл (8)
(14) галенавісмутыт ‹
› вісмуці́н (8)
(9) асфальты́т ‹
› ві́смуціста (10)
(6) біяты́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.