асфальтыт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова асфальтыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	асфальты́т мн. асфальты́ты
Родны каго? чаго?	асфальты́ту мн. асфальты́таў
Давальны каму? чаму?	асфальты́ту мн. асфальты́там
Вінавальны каго? што?	асфальты́т мн. асфальты́ты
Творны кім? чым?	асфальты́там мн. асфальты́тамі
Месны у кім? у чым?	асфальты́це мн. асфальты́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

asfaĺtyt — беларуская лацінка

Слова асфальтыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: