мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
прагумо́вачны — прыметнік прагумо́ўвацца — дзеяслоў
канцэпт

прагумоўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прагумоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 прагумо́ўванне

мн.  прагумо́ўванні
Родны
каго? чаго?		 прагумо́ўвання

мн.  прагумо́ўванняў
Давальны
каму? чаму?		 прагумо́ўванню

мн.  прагумо́ўванням
Вінавальны
каго? што?		 прагумо́ўванне

мн.  прагумо́ўванні
Творны
кім? чым?		 прагумо́ўваннем

мн.  прагумо́ўваннямі
Месны
у кім? у чым?		 прагумо́ўванні

мн.  прагумо́ўваннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы


Некаторыя лічаць, што найлепшыя пары — гэта хлопец і дзяўчына. Іншыя лічаць, што гэта аднаполыя пары. А я лічу, што найлепшыя пары тыя, што адмянілі.


prahumoŭvannie — беларуская лацінка

Слова прагумоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік прагумоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прад'яўленне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› прагумава́цца (12)

(13) адфармо́ўванне ‹

› прагумава́ць (11)

(14) расфармо́ўванне ‹

› прагумо́вачны (12)

(12) загумо́ўванне ‹

› прагумо́ўвацца (13)

(12) абгумо́ўванне ‹

› прагумо́ўваць (12)

(13) падсумо́ўванне ‹

› прагундо́сіць (12)

(13) зарыфмо́ўванне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гісторыя сабак