STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова празванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
празва́нне мн. празва́нні |
| Родны каго? чаго? |
празва́ння мн. празва́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
празва́нню мн. празва́нням |
| Вінавальны каго? што? |
празва́нне мн. празва́нні |
| Творны кім? чым? |
празва́ннем мн. празва́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
празва́нні мн. празва́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
prazvannie — беларуская лацінка
Слова празванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік празванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове празвон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› празбрушы́нны (12)
(12) пераназванне ‹
› празваніцца (11)
(8) пазва́нне ‹
› празвані́ць (10)
(11) прыпазва́нне ‹
› празва́ны (8)
(11) апяра́званне ‹
› празва́ны (8)
(12) адпяра́званне ‹
› празва́цца (9)
(13) падпяра́званне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
