аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прамаруджванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамару́джванне мн. прамару́джванні |
| Родны каго? чаго? |
прамару́джвання мн. прамару́джванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прамару́джванню мн. прамару́джванням |
| Вінавальны каго? што? |
прамару́джванне мн. прамару́джванні |
| Творны кім? чым? |
прамару́джваннем мн. прамару́джваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прамару́джванні мн. прамару́джваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)
Ці трэба піць вітамін D, калі твая жонка сонейка?
pramarudžvannie — беларуская лацінка
Слова прамаруджванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамаруджванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамасліванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамару́джанне (13)
(11) успу́джванне ‹
› прамару́джаны (12)
(11) выпу́джванне ‹
› прамару́джаны (12)
(13) замару́джванне ‹
› прамару́джвацца (14)
(12) забру́джванне ‹
› прамару́джваць (13)
(17) нафтазабру́джванне ‹
› прамару́дзіцца (13)
(11) збру́джванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.