прана

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прана
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пра́на мн. пра́ны
Родны каго? чаго?	пра́ны мн. пра́н
Давальны каму? чаму?	пра́не мн. пра́нам
Вінавальны каго? што?	пра́ну мн. пра́ны
Творны кім? чым?	пра́най, пра́наю мн. пра́намі
Месны у кім? у чым?	пра́не мн. пра́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не будзь ла́сы на чужыя каўбасы.

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

prana — беларуская лацінка

Слова прана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: