аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова сапрана
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сапра́на мн. сапра́на |
| Родны каго? чаго? |
сапра́на мн. сапра́на |
| Давальны каму? чаму? |
сапра́на мн. сапра́на |
| Вінавальны каго? што? |
сапра́на мн. сапра́на |
| Творны кім? чым? |
сапра́на мн. сапра́на |
| Месны у кім? у чым? |
сапра́на мн. сапра́на |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
saprana — беларуская лацінка
Слова сапрана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сапрана — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сапраніст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сапраге́нны (10)
(9) размо́рана ‹
› сапрале́гніевы (13)
(7) штора́на ‹
› сапралегніё́з (12)
(5) пра́на ‹
› сапра́навы (9)
(13) ме́цца-сапра́на ‹
› сапрані́ст (9)
(13) ме́цца-сапра́на ‹
› сапрані́стка (11)
(7) ве́трана ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».