аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пранамінацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пранаміна́цыя мн. пранаміна́цыі |
| Родны каго? чаго? |
пранаміна́цыі мн. пранаміна́цый, пранаміна́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
пранаміна́цыі мн. пранаміна́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
пранаміна́цыю мн. пранаміна́цыі |
| Творны кім? чым? |
пранаміна́цыяй, пранаміна́цыяю мн. пранаміна́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
пранаміна́цыі мн. пранаміна́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І хітры ліс у пастку трапляе.
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
pranaminacyja — беларуская лацінка
Слова пранамінацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пранамінацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пранатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пранаміналізава́цца (18)
(9) ламіна́цыя ‹
› пранаміналізава́цца (18)
(11) дэламіна́цыя ‹
› пранаміналіза́цыя (16)
(9) наміна́цыя ‹
› пранармава́ны (12)
(11) дэнаміна́цыя ‹
› пранармава́ны (12)
(13) рэдэнаміна́цыя ‹
› пранармава́цца (13)
(12) кантаміна́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.